Abdulhey seninle de hiç dertleşilmiyor! Biraz İnsan Ol Abdülhey robot oldun robot! Bu ne?

Memati: Tamam Nazır uzatma. Canım başka şeylere sıkkın, sana patladım.

Nazır: Teessüfler olsunki aramızda ticari elektrik olmadığını görürem. Ama ben sizi insan olarak özümden çok sevirem. Sizinde beni sevdiğinize inanıram.

Memati: Ben seni insan olarak niye seviyim? Ben bir kere insan sevmem!

Nazır: Olabiler.

Memati: Burda bekleyeceksin. Ben sana nakit getiricem.

Nazır: Özür istirem. Ama olmaz.

Memati: Kendini sevdirtme Nazır! Seni bir seversem, yatağındaki hanımın bile seni tanıyamaz!

Nazır: Biz burda gözleyebilerek mi Mehmet Fikret Bey?

Mehmet Fikret: Demedi deme Nazırım. Memati pis sever. İbrahim bunu Nejlaya da söyle. Sonra kızın duymadım demesin.

Memati: Baktım, buyur.

Bulut: Sen yaşayacağını mı sanıyorsun?

Memati: Sen mi öldüreceksin?

Bulut: Bizde it çok.

Memati: Gördüm. Beş On tanesini kapına yolladım Aaaacil servisle.

Bulut: Buralar senin yerin değil delikanlı, Sokaklara dön.

Memati: Zaten ordan geliyorum. Korkma kalıcı değilim.

Bulut: Lafım bitmedi.

Memati: Ömrün kadar konuş o zaman!

Bulut: Bak delikanlı, delikanlılığı severim ama sen hiç mezar taşına delikanlı yazıldığını gördün mü? Adın Soyadın yazılır. Benim adım Yalçın soyadım Bulut. Hafızanda iyi tut. Sen, eşin dostun, ahbabın ya da seni buraya gönderen patronun iyi bilsin ki, hiç kimseyi yalvartmadan öldürmem!

Memati: Benim, eşimin dostumun, ahbabımın hele de Polat Alemdar’ın yanında ne ölmeye ne de yaşamaya yalvaracak kimse yok! Beni iyi anladın mı Yalçın Bulut? Şimdilik ihaleyi aldık! Sıradaki ya aklındır, ya canındır!



Hakim: Sanık Memati Baş ‘dan soruldu.

Memati: Pişman değilim Hakim Bey.

Hakim: O sabıkandan belli evladım. Bu arkadaşların devlet için hizmet ettiklerini söylüyor. Sen suç örgütlerinin içinden geliyorsun. Senin bunların yanında işin ne?

Memati: Devlet hiç bir zaman varlığını esirgemedi Hakim Bey. Allah razı olsun. Devletle tanışıklığımız aşağı yukarı hepimizin aynı tarihlere dayanıyor. Polat Abi ile Abdulhey bir safta, biz ayrı safta. Ama yinede devleti tanıdık. Dediğiniz gibi suç örgütlerinin içinden geliyorum. Kendimi bildim bileli sizin suç dediğiniz şeyi işliyorum. Her türlü suçluyu suçu gördüm tanıdım. Suç bizim dünyamızda güçlü olmak için kullanılan bir araçtı. Güçlü olmak içinse silah lazımdı, para lazımdı, racon lazımdı. Biz bunu tek gerçek olarak kabul ettik, inandık! Derken bir adam çıktı geldi. Alemdeki bütün raconları alt üst etti.

Hakim: Nasıl?

Memati: Makamı mevkiyi elinin tersiyle itti. O ittikçe makamı mevkisi arttı. Parayı puluyu elinin tersiyle itti. O ittikce para pul oluk oluk aktı. Ben önceleri dedimki diğerlerinden farlı, akıllı adam. Taktiği usulü bu. Sonra gördümki yok! Paranın pul kadar değeri yok! Makamın gücün hiç önemi yok! Bu adamın bir derdi var. Bir kez yol ayrımına geldim. Kafama silah dayadım. Bana mafyayı bitirene kadar benimle savaş dedi.

Hakim: Sen niye bunu kabul ettin?

Memati: Su testisinin niye kırıldığını gördümde ondan! Bize öğrettiklerinin yalan olduğunu, testiyi kırasın diye seni dereye gönderdiklerini gördümde ondan! Kabadayı geçinenlerin zavallı olduklarını gördümde ondan! Silahın ardına sığınanların cebini gırtlağını düşündüğünü gördümde ondan! Ben babaların yanında çok gezdim! Onların Baba olmadığını anladımda ondan! Polat Alemdar geldi dedi ki: “Bir çocuk babasız büyür, ama anasız büyüyemez!” Bizim tek bir anamız var. O da Vatan! Anamızı sevdiğimiz için “pişman mısınız?” diye soruyosunuz. Anamı bugünde laf söyleyenin dili koparır, el uzatanın elini kırarım! Hiçte pişman olmam!